Porównanie dla wszystkich wpisanych odcinków, przy tej samej rozpatrywanej grubości izolacji na każdym z nich. Pozostałe dane pozostają bez zmian. Wartości zawierają wybrany zapas.

To porównanie wariantów, nie zalecenie konkretnej grubości. Izolację dobiera się także do temperatury, wilgoci, ochrony mechanicznej i wymagań instalacji.

Pomocniczy model fizyczny Interex; końcowy dobór wymaga obliczeń projektowych według dokumentacji producenta (np. TraceCalc). Przewodzenie przez jednorodną izolację cylindryczną w stanie ustalonym:

q = 2π · λ · max(Tu − Ta, 0) / ln((D + 2s) / D)

q — W/m; λ — W/(m·K); Tu — temperatura utrzymania; Ta — minimalna temperatura otoczenia; D — średnica zewnętrzna rury; s — grubość izolacji. D i s podawane są w mm. Całość: suma q × długość, następnie wybrany zapas.

Przyjęto temperaturę zewnętrznej powierzchni izolacji równą temperaturze otoczenia. Pominięto opór ścianki rury i przejmowania ciepła na zewnątrz. Model nie uwzględnia armatury, podpór, mostków cieplnych, ogrzewania przepływającego medium ani rozgrzewania instalacji. Nie stosuje się go do rur bez izolacji, izolacji mokrej ani rurociągów w gruncie.

Wynik nie jest mocą elektryczną dobranego kabla ani prognozą zużycia energii. Moc przewodu sprawdza się z charakterystyki dla temperatury utrzymania. Długość obwodu, prąd rozruchowy, zabezpieczenia i osprzęt wymagają końcowego doboru.

Ex — temperatura i kompletność systemu

Gaz: strefy 0/1/2. Pył: strefy 20/21/22. Klasyfikację przyjmuje się z dokumentacji obiektu. Strefy 0 i 20 wymagają odrębnej oceny; nie są objęte typowym wskazaniem stref 1/2 i 21/22 w prezentowanych kartach kabli.

Dla pyłów stosuje się dopuszczalną temperaturę powierzchni w °C oraz ocenę warstwy i obłoku pyłu. Gazowa klasa T nie zastępuje tej oceny. Oznaczenie Ex t / tb opisuje ochronę pyłową przez obudowę; nie jest klasą temperaturową T1–T6. EPL określa poziom ochrony urządzenia (np. Gb/Db); oznaczenia G i D dotyczą odpowiednio gazu i pyłu. Sufiks X wskazuje warunki specjalne, U — certyfikat komponentu.

„Bezwarunkowa klasa T” obowiązuje w warunkach certyfikatu; nie znosi limitów temperatury, napięcia i montażu. Projekt stabilizowany wykazuje temperaturę maksymalną dla określonego obwodu. Projekt kontrolowany wymaga właściwego sterowania i ograniczenia temperatury. Weryfikacji podlega kabel wraz z przyłączem, zakończeniem, dławnicami, czujnikami, sterowaniem i uziemieniem.

Źródła: Pepperl+Fuchs — zasady Ex, Raychem DOC71 — oznakowania i instalacja. Parametry konkretnej rodziny: karta powyżej oraz jej aktualny certyfikat.

Opisy pod polami wyjaśniają dane formularza. „Do ustalenia” oznacza brak danych do końcowego doboru; nie oznacza spełnienia wymagania.